RSS

Monthly Archives: خرداد ۱۳۹۱

غرقه ….

از پیش بیشتر میشوم شوریده در احوال تو             دریای   غم    از   من   برید  از  کشتی   انوار   تو

ساقی بیا جامی بده من را رهایم کن ز من             من   تشنه   یک جام   می  از لطف  و  از انعام تو

من غرقه در دریای تو ، تو ساحل یکتای من             من  در   تلاطم ها    رها   خرم    ز    استغنای تو

آوای  تو  بندم  درید  از  سرزمین  خاکی ام             چون  تخته ای  سرگشته ام  در موج و در دریای تو

دریا  و صحرا و  فدک کوه و دمن  رود  و  فلک            جاری   شود  در چشم من ، هر جا  ببینم  روی  تو

لطفت  کجا  آخر   شود  بر بندگان خاکی ات            چون   چشمهء  جوشان ،تویی  سیرند  از اشراب تو

م.ع زعفرانی

با سلام خدمت عزیزان بازدید کننده :

این حقیر از ضعفهای تکنیکی این مطلب در حد سواد محدود خود مطلع میباشم ، ولی این اجازه را به خود ندادم که در ساختار کلی آن تغییری ایجاد کنم و آنرا به همان صورت جاری شده ثبت نمودم .به بزرگواری خود ببخشید

ما چو ناییم و نوا در ما زتوست….

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

جمال یار ….

گر تو میجویی همی رُخسار دوست          هرچه را بینی رخ یارت در اوست

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

۲ Comments

می ناب ….

بی مطرب و عیش زندگی نیست مرا          با آن می ناب مردگی نیست مرا

یک جرعه ز آن می به دل کافر ریخت          تا  آخر  و  تا  ابد  پرستید  تو  را

م.ع رعفرانی

برگرفته از رباعی خیام:

من  بی  می  ناب زیستن نتوانم      بی باده کشید  بار تن  نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گوید      یک جام دگر بگیر و من نتوانم

خیام

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

“سُبحان الله عَما یصفون”

آن خدایی که تو وصفش میکنی       خود ندانی  که  گنه  افزون  کنی

او   نیاید  بر زبان  وصفش کنون        زانکه حق از مطلعت باشد برون

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حق حقیقت را پدید آورد و…

 نیست در پرده انکار ،حقیقت ،بکجا مینگری      وصل خود را مطمئن کن تا که جامه بردری

حق حقیقت را پدید آورد و  رخسارش بدید      آدمی  را در نهادش از خودش سُکنی گزید

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حیران عدم ….

در عدم گم گشته ام مقصد کجاست           عبد و معبود ، عابد و معبد کجاست

جملگی   جمعند   اندر   یک   مکان           لامکان    و   لاتضاد     و     لا زمان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

۲ Comments

رهایی از غم ….

 در کنار  یار  من دلشوره  و   انکار  نیست          گر تو آنجا را ببینی ذره ای غمناک نیست

در خود آزرده مباش سوی خدا کن دل رها        تا  ببینی  در دلت جز روی او مهتاب نیست

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

اصل خویش ….

 این  جهان  و  آن جهان در  یاد  او        تا ابد در حال سجده یا رکو(رکوع)

من میان جمعم  و   او حاضر است       یار من  از   نگاهی ساتر است

من دراین برزخ بسی گم گشته ام       بی  چراغت ره کجا خواهم برم

روی   تو   باشد   چراغ    راه   من      راه  من  مقصود من همراه من

یاریم   کن   تا   در  این   بحر    الم      پرکشم  تا  وا رهم   از این ظلم

پر کشم    تا    آسمانها   تا  خودت      تا که مهمانت شوم در خانه ات

من ز ظلمت  خسته ام وا مانده ام       در  قفس  افتاده ام درمانده ام

بال   من   بگشا  و    از   رنجم رها      بر  دل   کورم  ره   کویت   نما

ع.ز

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

۴ Comments

چراغ راه ….

آفریننده کیهان و جهان کیست ؟ تویی       آنکه از عدم برآورد مرا کیست؟   تویی

که تواند  ره خود   باز  کند  تا  بر   تو؟      هرکه را  ره  تو  نمایی و سر آغاز تویی

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تا بی نهایت کی توان ؟…

یا رب  در این دنیا  دلم  پوسیده و تنگ  آمده     بس در رهت پوییده ام  جانم  به پایان آمده

جانم فدایت جان و دل ای وای  از سودای دل     “در گل بمانده پای دل ای وای من ای وای دل”

ای وای از  جبر  زمان کی میرسم در آشیان     آسوده باشم در برش بی برزخ و کون و مکان

از لازمان  از لامکان از  بی  نشانها  تا نشان     من از الست و جنتت چیزی نخواهم در عیان

رضوان و جنت  بی رخت چیزی نباشد  در برم     چیزی نگویم در جدل خاموش باشم چون عدم

چون  روی  تو  باشد مرا درد و دوا و مرهمم     از  درد هجرت جان من دیوانه ام دیوانه ام

من محو روی یارم و حیران ز وصف حال خود     حضار  بر سر  میزنند  از کارو  از دعوای خود

دعوی  کجا  آورده ای  از غم  چرا  آکنده ای     از خود خجل باش و برو  شکوه کجا آورده ای

شکوه  کنار یار  من  بس  بی تعقل  باشدت     شکر و  شمار  لطف  او  تا بینهایت بایدت

تا  بی نهایت  کی  توان در  حسن روی  یار من     حقش بجا آورد و گفت از شرح آن شیرین سخن

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تن واحده …

من با تو   ، تو   هم با من      من ، ما ، تو و او با هم

تجمیع     ما     آن    شد      یـک  روح  چـو  یـک آدم

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تلنگر….

به یک تلنگر ساده چنان تو بشکنیم       که از ترنم  صوتش  جهان بلرزد دل

ز  آن  برو  رو   و  جمال  مشکینش       حکایتی به دلم آمد و شدم بی دل

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حلقه وصل …

در حلقه نشستم من        از  غم   بگسستم من

یک  جرعه  ز می آمد        نوشیدم  و   مستم من

این عقل پریشان شد        از   قافیه   حیران   شد

بسیار    صبوح    آمد        دردی کش و مستم من

آن       پیر    خراباتی        از       دایره        آیاتی

بر گوش دلم خواند و        مست  از  می نابم من

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

عدم …

از عدم آید برون هر  زره ای       تا که پیغامی برد بر بنده ای

که ای گنه آلوده بر روح و روان      جان  پاکت  از  پلیدیها  رهان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تشنه …

یا رب به دلم زان می و ساغر بچشان    من مست وصالم به خودت باز رسان

در   درگه   تو   چیز  دگر  نیست  مرا    من را تو  ببر از غم  و  شادی  برهان

می  نیست  مرا  درد و  دوا  و  مرهم    من تشنه  روی  ساقی ام آن برسان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

پند گو …

ای زاهد اگر مست شدم از می ناب    مارا تو هراسی مده از روز  عذاب

مطرب  بزن  آن ساز  و قدح  ریز  مرا     بگذار که در عقده بمیرند و سراب

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

۱ Comment

فراغ یار …

فراغت  آتشم   بر   آشیان  زد      شرر  از  این  قفس  تا  بیکران  زد

بسوزم و جامه و محجوب تن را      که با معشوق خود حرفی نهان زد

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

از پس ظلمت دو صد خورشیدهاست…

بعد نومیدی بسی امیدهاست     از پس ظلمت دو صد خورشیدهاست
نا  امیدی ها  به  پیش  او نهید     تا    ز   درد    بی دوا    بیرون   جهید

مولانا

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in اشعار مولانا

Leave a comment

چه‌ تدبیر ای‌ مسلمانان‌ …

چه‌ تدبیر ای‌ مسلمانان‌ که‌ من‌ خود را نمی‌دانم‌
نه‌ ترسا  نه‌  یهودی‌ام‌  نه‌  گبر  و  نه‌  مسلمانم‌

نه‌  شرقی‌ام‌ نه‌ غربی‌ام‌، نه‌ علوی‌ام‌ نه‌ سُفلی‌ام‌
نه‌    زارکان‌    طبیعی‌ ام‌   نه‌    از   افلاک‌   گردانم‌

نه‌ از هندم‌ نه‌ از چینم‌ نه‌ از بلغار و مغسینم‌
نه‌  از  ملک  عراقینم‌  نه‌  از  خاک‌  خراسانم‌

نشانم‌  بی‌  نشان‌   باشد  مکانم‌   لامکان‌  باشد
نه‌ تن‌ باشد نه‌ جان‌ باشد که‌ من‌ خود جان‌ِ جانانم‌

دویی‌ را  چون‌  برون‌ کردم‌ دو عالم‌  را یکی‌ دیدم‌
یکی‌ دیدم‌، یکی‌ جویم‌، یکی‌ دانم‌، یکی‌ خواهم‌

 اگر در عمرِ خود روزی‌، دمی‌  بی‌تو  برآوردم‌
از آن‌ روز و از آن‌ ساعت‌ پشیمانم‌، پشیمانم‌

 الا ای‌ شمس‌  تبریزی‌ چنان‌ مستم‌ از این‌ عالم‌
که‌ جز مستی‌ و سرمستی‌ دگر چیزی‌ نمی‌دانم‌

مولانا

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in اشعار مولانا

Leave a comment

تو ز چشم خویش پنهانی …

تو ز چشم خویش پنهانی اگر پیدا شوی     در میان جان تو گنجی نهان آید پدید

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in اشعار عطار

Leave a comment

رحمانیت عام …

عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشد

این ترازو  سنگ و  گوهر  را  برابر  میکشد

صایب تبریزی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in اشعار صایب تبریزی

Leave a comment

جهان انسان شد و ….

جهان انسان شد و انسان جهانی      از  این  پاکیزه تر  نبود  کلامی

شبستری

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in اشعار دیگران

Leave a comment
 
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.