RSS

وادی دوم: عشق‏

تیر ۱۸

 بعد  ازین،  وادی  عشق  آید پدید       غرق  آتش  شد،  کسی  کانجا  رسید

کس  درین  وادی  بجز  آتش مباد       وانک آتش نیست، عیشش خوش مباد

عاشق آن باشد که چون آتش بود      گرم‌ رو،    سوزنده    و    سرکش   بود

گر  ترا  آن  چشم  غیبی باز  شد       با   تو   ذرات    جهان     هم‌   راز  شد

ور  به  چشم  عقل  بگشایی نظر       عشق   را    هرگز    نبینی   پا   و سر

مرد   کار افتاده   باید   عشق   را       مردم    آزاده       باید       عشق     را

عطار

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار عطار

Leave a comment

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

 
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.