RSS

کم خور و کم نوش ….

 کم خور و کم نوش اندر این جهان        تا که حق در دیده ات گردد عیان

م.ع زعفرانی

برگرفته از :

لب فرو بند از طعام  و  از شراب      سوی خان آسمانی کن شتاب

گر تو این انبان ز نان خالی کنی      پر  ز گوهر های  اجلالی  کنی

مولانا

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

۴ Comments

اکسیر عشق ….

گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد      اکسیر عشق در مسم آمیخت زر شدم

سعدی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار سعدی

Leave a comment

مهر کردند و دهانش دوختند ….

آن که را اسرار حق آموختند                    مهر کردند و دهانش دوختند

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار دیگران

Leave a comment

قدر خودمان را بدانیم ….

چنین قفس نه سزای چون من خوش الحانیست     روم  به گلشن  رضوان  که  مرغ  آن  چمنم

حافظ

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار حافظ

Leave a comment

تشنه روی ساقی ….

 این شعر در هوای شعر یکی از دوستان ذکر شده …

ما تشنه به روی ساقی و وی

از چشمه خوریم نه از خم و می

لطفش چو به حال تشنه افتد
او غرقه شود به ساحلش هی

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

ره زین شب تاریک نبردند برون ….

آنانکه محیط فضل و آداب شدند    در جمع کمال شمع اصحاب شدند

ره زین  شب تاریک نبردند برون     گفتند فسانه ای و در خواب شدند

خیام

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار خیام

Leave a comment

اسرار ازل ….

 اسرار  ازل  را نه  تو  دانی و نه  من     وین. حل معما  نه  تو  خوانی و نه من

هست از پس پرده گفتگوی من و تو     چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من
خیام

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار خیام

Leave a comment

قطره دریاست …

قطره دریاست اگر با دریاست     ورنه او  قطره  و  دریا  دریاست

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in اشعار دیگران

Leave a comment

خدا نزدیک و ….

هوا مطلوب و طبعم رو به کام است    خدا  نزدیک و  شرب  ما  مدام  است

خدا   را  در   درون   سینه   جوییم     که حق مِی  باشد و تن همچو جام است

م.ع رعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

۱ Comment

قطره و دریا …..

 قطره    از   دریا  و  دریا  هم  از  او          قطره  هم خود را  بداند  گر از او

قطره    در    یک   دم دریا  میشود          بنده   با  حق  یکه و  یکتا  شود

گر تو میجویی همی رخسار دوست         هرچه را بینی رخ  یارت در اوست

من  ز  هجر و از  فراغش خسته ام         همچو مرغی در قفس پر بسته ام

این سخن باشد بسی لاف  و گراف        چونکه  یارت باشدت   اندر  مصاف

او   کجا  غیبت  کند  در  این  جهان        در   کنارت  باشدت    اما     نهان

وصل   او   سهل   و   گوارای وجود        روز و شب باید بمانی   در   سجود

پس  ز  هجر  و  از فراغش می ننال        وصل او باشد   برایت   چون   کمال

در   درونت   وصل   را  اندیشه  کن       کار  خود را در  وصالش  پیشه   کن

آن   بهشت   نقد   عاید   می شود       این  جهان  همچون گلستان میشود

او  مگر  از  گردنت   نزدیک  نیست ؟       لا  تخف  الی  مکان  هم نیز نیست؟

پس  چرا  هی  شیون و زاری کنی ؟      غیبتش   را   بر   دهان  جاری کنی؟

غیبتش کفر است و شرک است و جنون       او    نباشد    از    درونت   هم   برون

دی   درختی  دیده ام  لرزان  و لخت       کو   همی    میگفت  یا رب در نهفت

این شراب و این  تراب از لطف  تست      در    پی  نورت   دویدم   از    نخست

شاخه ها    را  سوی    او   افراخته      دل   به    دریای     طلب      انداخته

شاخه   و  برگ  و   رواقم  آن  تست      ای  عجب   از   حسن  الطاف درست

سجده   و   حمد  و    ثنایت   میکنم      عقده هایم   را    زدل    خالی    کنم

من   ز   گردون  و  جهان   دارم  رضا      با  تو   هستم   با   تو هستم ای خدا

گر    تضادی   با    جهان    میداشتم      از   غم   دوری   و    هجرت   داشتم

تو   مرا   از   خود   جدا   کردی و من      از    غم   هجرت   نگویم    در  سخن

غیبتت کفر است و شرک است و جنون     تو    نباشی   از   درونم    هم  برون

واژه ها      طفلند     در      دریای  تو      من   شناور    در   تب    و  در تاب تو

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

۶ Comments

شب قدر …

گر تو قدر خود بدانی هر شبت را قدر دان       علم تو از قدر خود باشد گواه لیل قدر

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

۱ Comment

ماه و من …

در ظلمت شب باز نگاهیست مرا       از آن قمر چو حق(وجه الله) پیامیست مرا

بر خیز تو  ای طفلک  خواب آلوده        بیدار شوم که جهل کافیست مرا

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

پرگشودم در رهش وقت سحر ….

عاشقم  من   بر  فن  دیوانگی           سیرم   از  فرهنگی و  فرزانگی”   مولانا.

عاشقی را پیشه ام کردم کنون          از  قل  و  زنجیر تن جستم برون

از  غم  نان  و لباس و  زور و  زر          پرگشودم   در رهش  وقت سحر

محو  در   افکار  آن   لیلا  شدم          همچو مجنون واله و شیدا شدم

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

۳ Comments

این مجاز آباد هستی ….

هیچ و پوچست این مجاز آباد هستی           ذره ای هم طالبش من نیستم

در  تناظر های  هستی  یک  زمان          طالب و دلداده اش من نیستم

بعد از این در این جهان تا پای جان           هم حضورم باشد و هم نیستم

گم  شدم  حیران شدم پیدا شدم           غرق  او  از او  جدا هم نیستم

م.ع زعفرانی

 

Posted by on تیر ۱۸, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

مردار بود هر آنکه او را نکشند …

در مسلخ عشق جر نکو را نکشند      لاغر صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگزیر       مردار بود هر  آنکه او را نکشند

مولانا

 

Posted by on تیر ۱۱, ۱۳۹۱ in اشعار مولانا

Leave a comment

غرقه ….

از پیش بیشتر میشوم شوریده در احوال تو             دریای   غم    از   من   برید  از  کشتی   انوار   تو

ساقی بیا جامی بده من را رهایم کن ز من             من   تشنه   یک جام   می  از لطف  و  از انعام تو

من غرقه در دریای تو ، تو ساحل یکتای من             من  در   تلاطم ها    رها   خرم    ز    استغنای تو

آوای  تو  بندم  درید  از  سرزمین  خاکی ام             چون  تخته ای  سرگشته ام  در موج و در دریای تو

دریا  و صحرا و  فدک کوه و دمن  رود  و  فلک            جاری   شود  در چشم من ، هر جا  ببینم  روی  تو

لطفت  کجا  آخر   شود  بر بندگان خاکی ات            چون   چشمهء  جوشان ،تویی  سیرند  از اشراب تو

م.ع زعفرانی

با سلام خدمت عزیزان بازدید کننده :

این حقیر از ضعفهای تکنیکی این مطلب در حد سواد محدود خود مطلع میباشم ، ولی این اجازه را به خود ندادم که در ساختار کلی آن تغییری ایجاد کنم و آنرا به همان صورت جاری شده ثبت نمودم .به بزرگواری خود ببخشید

ما چو ناییم و نوا در ما زتوست….

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

جمال یار ….

گر تو میجویی همی رُخسار دوست          هرچه را بینی رخ یارت در اوست

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

۲ Comments

می ناب ….

بی مطرب و عیش زندگی نیست مرا          با آن می ناب مردگی نیست مرا

یک جرعه ز آن می به دل کافر ریخت          تا  آخر  و  تا  ابد  پرستید  تو  را

م.ع رعفرانی

برگرفته از رباعی خیام:

من  بی  می  ناب زیستن نتوانم      بی باده کشید  بار تن  نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گوید      یک جام دگر بگیر و من نتوانم

خیام

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

“سُبحان الله عَما یصفون”

آن خدایی که تو وصفش میکنی       خود ندانی  که  گنه  افزون  کنی

او   نیاید  بر زبان  وصفش کنون        زانکه حق از مطلعت باشد برون

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حق حقیقت را پدید آورد و…

 نیست در پرده انکار ،حقیقت ،بکجا مینگری      وصل خود را مطمئن کن تا که جامه بردری

حق حقیقت را پدید آورد و  رخسارش بدید      آدمی  را در نهادش از خودش سُکنی گزید

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حیران عدم ….

در عدم گم گشته ام مقصد کجاست           عبد و معبود ، عابد و معبد کجاست

جملگی   جمعند   اندر   یک   مکان           لامکان    و   لاتضاد     و     لا زمان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

۲ Comments

رهایی از غم ….

 در کنار  یار  من دلشوره  و   انکار  نیست          گر تو آنجا را ببینی ذره ای غمناک نیست

در خود آزرده مباش سوی خدا کن دل رها        تا  ببینی  در دلت جز روی او مهتاب نیست

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۲۵, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

اصل خویش ….

 این  جهان  و  آن جهان در  یاد  او        تا ابد در حال سجده یا رکو(رکوع)

من میان جمعم  و   او حاضر است       یار من  از   نگاهی ساتر است

من دراین برزخ بسی گم گشته ام       بی  چراغت ره کجا خواهم برم

روی   تو   باشد   چراغ    راه   من      راه  من  مقصود من همراه من

یاریم   کن   تا   در  این   بحر    الم      پرکشم  تا  وا رهم   از این ظلم

پر کشم    تا    آسمانها   تا  خودت      تا که مهمانت شوم در خانه ات

من ز ظلمت  خسته ام وا مانده ام       در  قفس  افتاده ام درمانده ام

بال   من   بگشا  و    از   رنجم رها      بر  دل   کورم  ره   کویت   نما

ع.ز

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

۴ Comments

چراغ راه ….

آفریننده کیهان و جهان کیست ؟ تویی       آنکه از عدم برآورد مرا کیست؟   تویی

که تواند  ره خود   باز  کند  تا  بر   تو؟      هرکه را  ره  تو  نمایی و سر آغاز تویی

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تا بی نهایت کی توان ؟…

یا رب  در این دنیا  دلم  پوسیده و تنگ  آمده     بس در رهت پوییده ام  جانم  به پایان آمده

جانم فدایت جان و دل ای وای  از سودای دل     “در گل بمانده پای دل ای وای من ای وای دل”

ای وای از  جبر  زمان کی میرسم در آشیان     آسوده باشم در برش بی برزخ و کون و مکان

از لازمان  از لامکان از  بی  نشانها  تا نشان     من از الست و جنتت چیزی نخواهم در عیان

رضوان و جنت  بی رخت چیزی نباشد  در برم     چیزی نگویم در جدل خاموش باشم چون عدم

چون  روی  تو  باشد مرا درد و دوا و مرهمم     از  درد هجرت جان من دیوانه ام دیوانه ام

من محو روی یارم و حیران ز وصف حال خود     حضار  بر سر  میزنند  از کارو  از دعوای خود

دعوی  کجا  آورده ای  از غم  چرا  آکنده ای     از خود خجل باش و برو  شکوه کجا آورده ای

شکوه  کنار یار  من  بس  بی تعقل  باشدت     شکر و  شمار  لطف  او  تا بینهایت بایدت

تا  بی نهایت  کی  توان در  حسن روی  یار من     حقش بجا آورد و گفت از شرح آن شیرین سخن

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تن واحده …

من با تو   ، تو   هم با من      من ، ما ، تو و او با هم

تجمیع     ما     آن    شد      یـک  روح  چـو  یـک آدم

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تلنگر….

به یک تلنگر ساده چنان تو بشکنیم       که از ترنم  صوتش  جهان بلرزد دل

ز  آن  برو  رو   و  جمال  مشکینش       حکایتی به دلم آمد و شدم بی دل

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

حلقه وصل …

در حلقه نشستم من        از  غم   بگسستم من

یک  جرعه  ز می آمد        نوشیدم  و   مستم من

این عقل پریشان شد        از   قافیه   حیران   شد

بسیار    صبوح    آمد        دردی کش و مستم من

آن       پیر    خراباتی        از       دایره        آیاتی

بر گوش دلم خواند و        مست  از  می نابم من

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

عدم …

از عدم آید برون هر  زره ای       تا که پیغامی برد بر بنده ای

که ای گنه آلوده بر روح و روان      جان  پاکت  از  پلیدیها  رهان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment

تشنه …

یا رب به دلم زان می و ساغر بچشان    من مست وصالم به خودت باز رسان

در   درگه   تو   چیز  دگر  نیست  مرا    من را تو  ببر از غم  و  شادی  برهان

می  نیست  مرا  درد و  دوا  و  مرهم    من تشنه  روی  ساقی ام آن برسان

م.ع زعفرانی

 

Posted by on خرداد ۱۷, ۱۳۹۱ in آگاهی

Leave a comment
 
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.